„WB Nie tylko. Chodziło o to, aby komuniści obejmujący władzę w krajach przyłączonych do strefy radzieckiej, a więc
w Polsce, Czechosłowacji, na Węgrzech, w Rumunii czy Bułgarii nie spotkali się ze zdecydowanym oporem ze strony społeczeństwa. Aby radykalizm posunięć komunistycznych nie wywołał jakichś wewnętrznych awantur. W ówczesnej sytuacji, kiedy jeszcze dwie armie stały po dwóch stronach Łaby, mogłoby to mieć bardzo niebezpieczne konsekwencje.
— Wojna Amerykanie przecież posiadali już broń atomową, o czym Stalin wiedział.
WB — Dowiedział się o niej dopiero po jej użyciu w Japonii.
— Sojusze sojuszami, a wywiady działają.
WB — Wiedział o tym na pewno wczesną jesienią 1945 roku; zanim to zademonstrowali. Stalin Uczył się z tym, że z przyjściem do właściwej rewolucji ustrojowej w tych krajach trzeba będzie zwlekać do czasu, gdy miejscowe partie komunistyczne opanują sytuację, uchwycą główne stery władzy. A to trwało do początków 1948 roku. Wtedy uznał, że czas już przejść do właściwej ofensywy. I zaczęli Czechosłowacy swoją lutową rewolucją, z defenestracją, zgodnie z czeskim historycznym obyczajem. Na tym samym tle wynikł konflikt z Jugosławią. U nas w czerwcu wystąpienie Gomułki szło w kierunku przeciwnym planom Stalina. Klęska Gomułki była pogrzebem własnej drogi do socjalizmu. Następny krok, to przejście do właściwej taktyki, czyli do dyktatury proletariatu, czyszcząc jednocześnie partie z elementów, które się odchyliły.“(12)